Hoe beleef je een bezoek aan het fort?

Op de binnenmuren van het fort van Breendonk staan allemaal namen. Ze zijn anoniem en stammen uit een ver verleden. Maar naar gelang je verder doordringt in het fort wordt de anonimiteit verbroken, krijgen de namen gezichten, vertellen ze gruwelijke verhalen en komt het verleden steeds dichterbij.

zoveel namen... zoveel slachtoffers

Een andere bestemming

Het Belgische fort van Breendonk, iets ten zuiden van Antwerpen, werd zo’n honderd jaar geleden gebouwd om mensen buiten te houden. Later, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het net ingezet om mannen en vrouwen binnen te houden. De Duitse SS had bezit genomen van het fort om er een concentratiekamp van te maken. Joden, communisten, verzetsmensen en andere gevangenen kwamen terecht in deze hel die werd gerund door zowel Duitse als Vlaamse SS’ers. Breendonk stond bekend als een gevangenis waar buitengewoon veel geweld werd gebruikt tegen gedetineerden.

de ingang van het fort

Om het fort te betreden moet je eerst voorbij een hek met prikkeldraad. “Halt! Wie verdergaat wordt doodgeschoten” staat er te lezen in drie talen. Vervolgens steek je een brug over waarna je in een soort tunnel terechtkomt die naar de lange gangen leidt met aan weerszijden cellen en andere ruimtes. Voor de mensen die hier toekwamen, was er weinig licht aan het eind van die tunnel. Toch was het Fort Breendonk geen vernietigingskamp. Van de ongeveer 3600 gevangenen die in de oorlogsjaren in het fort verbleven, overleden er iets meer dan 300 ter plaatse. Ze bezweken aan de honger of door mishandeling of werden geëxecuteerd of opgehangen. Andere gedetineerden werden op transport gezet naar beruchte concentratiekampen in Europa waar de meesten omkwamen. Meer dan de helft van de Breendonkgevangenen zouden de oorlog niet overleven…

Halt!
eindeloze gangen

Helemaal authentiek

Het fort is schrikwekkend authentiek. Veel is door de tijd bewaard gebleven. In de verblijven van de gevangenen staan nog steeds de stapelbedden met strozakken. De folterkamer huisvest nog immer de marteltuigen die gebruikt zijn om bekentenissen af te dwingen. Vaak ook werden ze gebruikt omdat de bewakers gewoonweg plezier beleefden aan het martelen. De gootjes in de vloer voor de afvoer van onder andere bloed bezorgen je rillingen. De isoleercellen zijn klein en mensonterend. De galg en het executieveld staan er nog zoals tijdens de oorlog en getuigen in stilte van de misdaden die begaan zijn door de bewakers.

opgemaakte stapelbedden
de folterkamer

Beulen

SS’ers, Duits en Vlaams, genoten ervan om gevangenen te slaan, te vernederen, te mishandelen en zelfs te doden, vaak zonder enige reden. Ook de hond van de Duitse kampcommandant werd ingezet om gedetineerden te bijten. De verklaringen van zowel slachtoffers als daders zijn schokkend. Tijdens de wandeling door het fort komen deze verhalen steeds terug via de audiogids. Je kan de verhalen lezen en je kan ze horen, waarbij je verontwaardigd raakt over de rol van de beulen. Sommige gevangenen kregen ook een beetje verantwoordelijkheid en deden op hun beurt mee aan de geweldplegingen.

Vlaamse beulen

De muren met de namen van de gevangenen bevinden zich in de gang, in de zaal links, bij het begin van het bezoek, met in dezelfde ruimte urnen met daarin as van slachtoffers van concentratiekampen. Ironisch genoeg bevindt zich aan de overkant de ruimte waar de SS’ers zich graag ophielden. De Duitse adelaar, het hakenkruis, het SS-doodshoofd en de tekst “Meine Ehre heiβt Treue” zijn nog steeds te zien in de voormalige ontspanningsruimte, naast grote foto’s van verzetslui die hier werden berecht en later geëxecuteerd in het fort.

foto's van helden in de ontspanningsruimte

Schuld en boete

Van zodra je de brug oversteekt en terecht komt in het hart van het fort van Breendonk, word je al snel ondergedompeld in een verhaal van schuld en boete. De brutaliteit van de bewakers maakt je hier opstandig. De vraag die hier moet worden gesteld, is: wat zou ik gedaan hebben?

het fort gezien vanaf de zijkant
de ingang vanaf de metalen brug

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies. 

error: Content is protected !!